زوج و خانوادهکودک نوجوان

هشدار به والدین درباره تنبیه کودکان

برخی از والدین هنگامی که نتوانند با روش های اصولی مانع از دروغ گفتن کودک خود شوند، اقدام به تنبیه می نمایند. کودک را تنبیه می کنند تا او را از دروغگویی دور سازند.  البته این روش چندان عملی نیست.

دلایل اسکینر برای تنبیه نکردن کودک

اسکینر بدلایلی استفاده از تنبیه در خاموش کردن یک رفتار نامطلوب را رد می کند که به ذكر آن می پردازیم:

تنبیه در دراز مدت بی اثر است.

تنبیه تنها اثری ناپایدار بر جای می گذارد یعنی صرفا بطور موقت باعث می شود تا رفتار ظاهر نشود و هنگامی که دیگر تهدید تنبیه وجود نداشته باشد، باز هم بروز خواهد کرد.

مثلا کودک در غیاب افرادی که او را تنبیه می کنند ممکن است به کودکان فحش بدهد، شیشه بشکند، با بزرگترها بی ادبانه رفتار کند و غیره.

این کودک یاد گرفته که در حضور فرد تنبیه کننده این رفتار را ظاهر نسازد اما دلیلی نمی بیند که در غیاب عامل تنبیه کننده این رفتارها را انجام ندهد.

تنبیه آثار هیجانی نامطلوبی به بار می آورد.

فردی که تنبیه می شود می ترسد و این ترس به هر آنچه که هنگام تنبیه شدن او حضور دارند تعمیم می یابد. مثلا اگر کودک را در حمام خانه بفرستید که تنبیه شود، هرگاه برای حمام کردن او را به داخل حمام ببرید هیجان ترس را بروز خواهد داد.

تنبیه به فرد نشان می دهد که چه کاری نکند نه اینکه چه کاری بکند.

در مقایسه با تقویت کردن، تنبیه عملا هیچ گونه اطلاعی در اختیار ارگانیسم قرار نمی دهد. تقویت نشان می دهد رفتاری که کودک انجام داده، موثر بوده است. تنبيه غالبا می گوید که رفتار فرد موثر نبوده و نیاز به یادگیری بیشتری دارد، اما چیزی را به فرد یاد نمی دهد.

تنبیه صدمه زدن به دیگران را توجیه می کند.

این امر در مورد کودکان بیشتر صادق است زیرا وقتی کودکان تنبیه می شوند تنها چیزی که یاد می گیرند این است که در بعضی موقعیت ها صدمه زدن به دیگران جایز است.

تنبیه نسبت به فرد تنبیه کننده پرخاشگری ایجاد می کند.

تنبیه در شخص تنبیه شده پرخاشگری ایجاد می کند بطوریکه ممکن است او به صورت کلامی یا جسمی به فرد تنبیه کننده حمله کند.

تنبيه اغلب یک رفتار نامطلوب را جانشین رفتار نامطلوب دیگری می کند.

کودکی که برای ریخت و پاش چیزها تنبیه می شود، یک بچه گریه کن از آب در می آید، درست مثل شخصی که به دلیل دزدی تنبیه می شود و در فرصت مناسب به جرایم سنگین تری دست می زند.

استفاده از تنبیه در مقابل استفاده از پاداش یک روش کاملا ناکارآمد برای مادران در تربیت درست فرزندان شان است.

شواهد نشان می دهند مادرانی که کودکان خود را برای مدفوع کردن در شلوار تنبیه می کردند فرزندانشان مبتلا به شب ادراری شدند.

مادرانی که کودکان خود را برای وابسته بودن به دیگران تنبیه می کردند از مادرانی که کودکان خود را برای این کار تنبیه نمی کردند کودکان وابسته تری داشتند. تنبیه شدید بدنی با پرخاشگری شدید و مشکلات تغذیه کودکان همراه بود.

پس چرا تنبیه کاربردی چین فراوان دارد؟

عمل تنبیه برای شخص تنبیه کننده، تقویت کننده است. بی تردید تنبیه شدید بلافاصله میل به انجام رفتار نامطلوب را کاهش می دهد. شکی نیست که این نتیجه دلیل استفاده فراوان از تنبیه است.

لطفا امتیاز دهید

دکتر آرش هیربد

من دکتر آرش هیربد دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و تخصص روانپزشکی را در دانشگاه شهید بهشتی گذراندم. در بیمارستان آتیه به عنوان روانپزشک و مسئول دفتر سلامت روان مشغول به کار هستم. در کلینیک هیربد به عنوان موسس و مسئول فنی و روانپزشک بزرگسال فعالیت دارم. در زمینه اختلالات خلقی، اضطرابی، وسواس ، اختلالات خواب و… می توانم به شما کمک کنم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا