اختلالات روانشناختی

اختلالات انگیختگی خواب REM

حرکت سریع چشم (REM) نوعی از خواب آلودگی است و فرد معمولاً در این مرحله می خوابد.

چرخه خواب REM به طور طبیعی تقریباً در هر 90 دقیقه اتفاق می افتد و معمولاً در این مرحله از خواب افراد خواب می بینند.

چرخه خواب توسط ریتم شبانه روزی بدن هدایت می شود و به راحتی با تغییر در رژیم غذایی ، سلامتی ، برنامه کاری و مصرف مواد مختل می شود.

وقتی این اختلالات مزمن می شوند ، افراد دچار اختلالات خواب REM می شوند.

ملاک های تشخیصی  DSM-5 برای اختلالات

اختلالات انگیختگی خواب REM
اختلالات انگیختگی خواب REM

انگیختگی خواب غیر REM

A. دوره های راجعه بیداری ناکامل از خواب که به ویژه در یک سوم ابتدایی دوره اصلی خواب روی می دهد و با یکی از موارد زیر همراه است:

1. خواب گردی: دوره های مکرر برخواستن از بستر در طول

خواب و راه رفتن؛ در حین خوابگردی فرد چهره ای مات و خیره دارد؛ در برابر تلاش های دیگران برای برقراری ارتباط با او نسبتاً بی پاسخ است؛ و فقط با تلاش فراوان می تواند بیدار شود.

2. وحشت های خواب. دوره های راجعه بیدار شدن های ناگهانی توأم با وحشت، که معمولاً با جیغ و وحشتزدگی شروع می شود.

ترس شدید و نشانه های برانگیختگی دستگاه عصبی خودکار از قبیل گشادی مردمک چشم، تاکیکاردی، تنفس سریع و تعریق در طول هر دوره وجود دارد.

در برابر تلاش های دیگران به منظور آرام کردن فرد درطول این دوره نسبتاً بی پاسخ است.

 B. بیمار رؤیای تصویری چندانی به خاطر نمی آورد (برای مثال فقط یک صحنه دیداری را به یاد دارد).

C. در مورد این دوره ها فراموشی وجود دارد.

 D.این دوره ها از نظر بالینی ناراحتی چشمگیر یا اختلال در کارکرد اجتماعی، شغلی یا دیگر حوزه های کارکردی مهم ایجاد می کند.

.E این آشفتگی مربوط به تأثیرات فیزیولوژیک یک ماده

(مانند سوء مصرف یک ماده، یک دارو) نیست.

 F. اختلالات روانشناختی و طبی همراه، دوره های خوابگردی و وحشت های خواب را توجیه نمی کند.

نکته کدگذاری: در مورد ICD-9-CM،کد 307/46 برای تمام زیرنوع ها ثبت شود. در مورد ICD-10-CM  کد بر اساس زیرنوع ثبت شود.

خوابگردی معمولاً در پایان اولین یا دومین دوره خواب موج آهسته بروز می کند. به نظر می رسد محرومیت از خواب و انقطاع خواب موج آهسته خواب گردی را در افراد مستعد تشدید کرده یا برمی انگیزد.

دوره های خواب گردی ممکن است از نشستن در بستر و تلاش برای راه رفتن تا انجام یک رشته کنش های نیمه هدفمند متفاوت باشد.

اختلالات انگیختگی خواب REM
اختلالات انگیختگی خواب REM

افراد خواب گرد اغلب به نحو موفقیت آمیزی با محیط تعامل میکنند (مثلاً به اشیا برخورد نمی کنند).

اما فرد خواب گرد ممکن است با محیط به نحو نامناسبی برخورد کند که گاهی منجر به صدمه می شود (مثلاً بیرون رفتن از پنجره یا راه رفتن در خیابان). مواردی وجود دارد که در آن خواب گردها مرتکب اعمال خشونت آمیز شده اند.

در حین خواب گردی بیدار کردن فرد دشوار است.

فرد خواب گرد پس از بیدار شدن معمولاً سردرگم به نظر می رسد.

بهتر است که به آرامی تلاش شود فرد خواب گرد به رختخواب برگردد نه اینکه با تکان دادن، چنگ گرفتن یا فریاد کشیدن تلاش کنیم او را بیدار کنیم.

افراد خوابگرد در حالت سردرگمی ممکن است احساس کنند مورد حمله قرار گرفته اند و برای دفاع از خود واکنش های خشونت آمیزی نشان دهند.

خواب گردی در بزرگسالان نادر است، الگوی خانوادگی دارد و ممکن است به صورت بدخوابی اولیه یا ثانویه به یک اختلال خواب دیگر (مانند وقفه تنفسی خواب) بروز کند.

برعکس، در کودکان خواب گردی بسیار شایع است و اوج شیوع آن بین ۴ تا ۸ سالگی است.

پس از نوجوانی این اختلال معمولاً به طور خودبه خودی برطرف می شود.

دوره های خواب گردی شبانه یا هفتگی همراه با جراحت جسمی به بیمار یا سایرین، شدید محسوب می شود.

اختلالات انگیختگی خواب REM
اختلالات انگیختگی خواب REM

انواع بخصوصی از خواب گردی وجود دارد که مشهورترین آنها رفتار خوردن مرتبط باخواب و سکس سومنیا است.

خوردن مرتبط با اختلالات انگیختگی خواب

این حالت زمانی بروز می کند که فرد دوره هایی از خوردن غذا را در خلال خواب با درجات متغیری از فراموشی تجربه می کند.

فرد ممکن است صبح روز بعد شواهدی از این دوره خوردن را بیابد در حالی که خاطره چندانی از این رفتار خود ندارد.

سکس سومنیا

اختلال جنسی مرتبط با خواب یا سکس سومنیا زمانی اطلاق می شود که فرد در خلال خواب و بدون آگاهی هوشیار درگیر فعالیت های جنسی می شود (مانند خودارضایی، نوازش کردن یا مقاربت جنسی)

اختلالات انگیختگی خواب REM
اختلالات انگیختگی خواب REM

وحشت خواب

اختلال وحشت خواب یک انگیختگی در ثلث اول خواب شبانه غير ( REM مراحل ۳ و ۴ است).

مشخصه آن بیداری ناگهانی فرد همراه با ترس شدید است. این دوره ها معمولاً با یک جیغ شدید یا گریه شروع می شوند و با تظاهرات رفتاری اضطراب شدید تا حد وحشت زدگی همراه اند.

قراین رفتاری و خودکار وحشت معمولاً با این تجربه همراه اند. در یک مورد معمول وحشت شبانه هیچ نشانه ای از صرع لوب گیجگاهی یا سایر اختلالات تشنجی چه در بالین چه در نوارهای EEG دیده نمی شود  .

فردی که وحشت خواب را تجربه می کند معمولاً در بستر می نشیند به محرکها پاسخ نمی دهد و اگر بیدار شود سردرگم یا دچار اختلال موقعیت سنجی است.

آواگری ممکن است روی دهد اما معمولاً غير منسجم و نامفهوم اند.

علی رغم شدت این رویدادها معمولا نسبت به آنها فراموشی وجود دارد.

شبیه خواب گردی این دوره ها معمولا در خواب موج آهسته بروز می کنند.

تب و محرومیت از مضعف های CNS دوره های وحشت خواب را تقویت می کنند.

برخلاف کابوس شبانه که در آن یک توالی رؤیای پیچیده آشکار می شود، وحشت های خواب معمولاً خالی از تصاویر بوده یا فقط حاوی قطعاتی از تصاویر روشن و گاهی ایستای وحشتناک بسیار گذرا هستند.

این حالت معمولاً بختک یا وحشت شبانه نامیده می شود الگوی خانوادگی هم گزارش شده است.

همچون سایر بدخوابی های خواب موج آهسته محرومیت خواب می تواند سبب بروز یا تشدید وحشت های خواب شود.

آسیب روانشناختی به ندرت با وحشت خواب در کودکان همراه است اما سابقه ای از تجربه سانحه بار یا مشکلات روان پزشکی واضح اغلب در بزرگسالان دچار این اختلال وجود دارد.

شدت کمتر از یک بار در ماه تا تقریباً بروز هر شب (همراه با آسیب به بیمار یا دیگران متفاوت است.

لطفا امتیاز دهید

دکتر آرش هیربد

من دکتر آرش هیربد دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و تخصص روانپزشکی را در دانشگاه شهید بهشتی گذراندم. در بیمارستان آتیه به عنوان روانپزشک و مسئول دفتر سلامت روان مشغول به کار هستم. در کلینیک هیربد به عنوان موسس و مسئول فنی و روانپزشک بزرگسال فعالیت دارم. در زمینه اختلالات خلقی، اضطرابی، وسواس ، اختلالات خواب و… می توانم به شما کمک کنم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا