کودک نوجوان

چگونه محیطی امن و سازنده برای کودکانمان ایجاد کنیم؟

داشتن یک محیط امن، سازنده و مورد علاقه کودک اصل اول تربیت مناسب و کار آمد می باشد. محیط امن بدین معنی است که شما از آرامش بالایی در زمینه تربیت فرزند خود برخوردار باشید و در عین حال کودک بتواند به جستجو در محیط اطراف خود پرداخته و در طول روز با کمترین آسیب به فعالیت ادامه دهد.

حیطی امن و سازنده برای کودکان

ایجاد فعالیت های جالب و سرگرم کننده

برای ایجاد یک محیط امن باید بتوان در مواقعی که محیط برای کودک کسل کننده می باشد، یک سری فعالیت های جالب و سرگرم کننده را برای وی فراهم آورد تا از کسالت و رخوت بیرون بیاید.

فراهم آوردن فعالیت های سرگرم کننده و جالب برای کودکان، آنان را به مستقل بازی کردن تشویق و رشد هوشی و ذهنی آنان را تحریک می کند.

با شناختن استعدادها و توانمندی های کودکان می توان فعالیت های متناسب با سن وعلاقه آنها را برایشان فراهم کرد و احساس ایمنی، آرامش، مسئولیت پذیری، رهبری و اعتماد به نفس را در آنان ایجاد کرد.

ایجاد فرصت هایی برای بازی و تجربه کردن، کنجکاوی کودک، رشد زبان و قوای هوشی او را تحریک کرده و می تواند کودک را سرگرم و فعال نگه داشته و احتمال بدرفتاری او را کاهش دهد.

هر قدر تجارب کودک در رابطه با محیط اطرافش بیشتر و با احساس امنیت و آرامش بالاتری همراه باشد، ذهن و فکر او بیشتر رشد کرده و به بلوغ و پختگی نزدیکتر می شود. همچنین یاد می گیرد که به جای این که به سادگی نظرات دیگران را بپذیرد خود نیز فکر کرده و برای خودش تصمیم بگیرد.

ایجاد فعالیت های جالب و سرگرم کننده

اقداماتی ساده برای بازی سالم و جالب

برای ایجاد فرصت های مناسب برای بازی سالم می توان از اقداماتی ساده استفاده کرد.

تشویق کودکان

کودکان را تشویق کنید که بعضی چیزها را در محیط اطراف خود بیازمایند.

( بررسی یک وسیله از کار افتاده یا جستجو در باغچه یا تعمیر یک وسیله با والدین). این کار انگیزه یادگیری در محیط را در کودک تقویت می کند.

اقداماتی ساده برای بازی سالم و جالب

نظارت و کمک از کودک برای تصمیم گیری

گذراندن یک زمان اختصاصی با کودک مانند رفتن به گردش یا سینما، شرکت در بازی های کودکانه وی.

شرکت دادن کودک در بعضی تصمیم گیری های مربوط به او، محیطی امن و مورد علاقه برای وی فراهم می کند.

کودکان نیاز به نظارت مناسب دارند، بدین معنی که بدانید در هر زمان کودک کجاست و چه کاری انجام می دهد.

نیازی نیست که در هر لحظه و پا به پای او در همه بازیها و فعالیت هایش شرکت کنید.

به صورت مداوام نیاز نیست که همراه کودک باشید ولی لازم است هر وقت کودک به کمک یا مراقبت شما نیاز داشت به راحتی بتواند شما را بیابد. در صورت امکان کاری که انجام می دهید کنار بگذارید و به او توجه کنید.

عزت نفس کودکان در محیط های حمایت کننده و مثبت تقویت می شود.

قبول مسئولیت در بعضی فعالیت های متناسب با سن، به او اتکاء به نفس و مهارت در برنامه ریزی را می آموزد.

اقداماتی ساده برای بازی سالم و جالب

ایجاد محیط امن برای بازی کودک

در یک محیط امن کودک می تواند با حداقل خطر با علاقه زیاد به بازی و فعالیت بپردازد.

باید سعی شود محیطی که کودک در آن به سر می برد به دور از عوامل خطرساز باشد.

دور کردن مواد سمی (وایتکس، نفت، بنزین) از محل بازی و زندگی کودک و در دسترس نبودن داروها و مواد مضر دیگر ضروری است. کودکان کنجکاو هستند و ممکن است برای ارضاء کنجکاوی خود با خوردن این مواد به خود آسیب برسانند.

نکته:

با فراهم ساختن محيط امن و سازنده در راستای رشد عاطفی و پیشرفت انگیزه یادگیری کودکان قدم برداریم.

ایجاد محیط امن برای بازی کودک

اصل اول: آماده کردن یک محیط امن و مورد علاقه برای کودک

فراهم کردن یک محیط امن برای کودکان کم سن موجب آرامش بیشتر شما در زمینه تربیت فرزندتان و جلوگیری از رفتارهای نادرست می شود.

با تغییر و جابجائی وسایل منزل بویژه وسایلی که می توانند به کودک صدمه بزنند، این امکان را به کودک می دهید تا در طول روز با امنیت بیشتری سرگرم باشد و شما نیز آسوده تر باشید.

کودکان نیازمند یک محیط جذاب هستند که فرصت های لازم را برای جستجو، کشف، تجربه و رشد مهارتهای آنها فراهم آورد.

خانه ای که پر از اشیاء جالب می باشد، کنجکاوی کودک، رشد زبان و توانایی های هوشی او را تحریک خواهد کرد. همچنین می تواند کودک را سرگرم و فعال نگاه داشته و احتمال بد رفتاری او را کاهش دهد.

کودکان به نظارت مناسب نیاز دارند. نظارت مناسب بدین معنی است که بدانید کودک کجاست و چه کاری انجام می دهد و در زمان های کوتاه به او سر بزنید.

آماده کردن یک محیط امن و مورد علاقه برای کودک

اصل دوم: ایجاد محیط سازنده برای یادگیری

والدین لازم است در دسترس کودکان باشند. این بدان معنی نیست که همیشه با کودک خود باشیم، بلکه منظور آن است در هنگامی که کودک به کمک، مراقبت یا توجه نیاز دارد، در دسترس او باشید.

وقتی کودک نزد شما می آید، در صورت امکان کاری را که انجام می دهید، کنار گذاشته و زمانی را با او بگذرانید.

ایجاد محیط سازنده برای یادگیری

اصل سوم : استفاده از انضباط قاطعانه

بسیاری از والدین به اشتباه برای داشتن قاطعیت در برخورد با فرزندانشان از روش های نامناسبی چون داد زدن و تهدید کردن استفاده می کنند.

انضباط قاطعانه به معنای اینکه: در رفتار با کودک از شیوه نسبتا با ثباتی استفاده کنید. وقتی در مقابل یک نوع رفتار نا مطلوب کودک هر دفعه واکنش متفاوتی داشته باشید (مثلا زمانی نادیده بگیرید و یا حتی تشویق کنید، زمانی دیگر همان را به شدت تنبیه و یا کودک را تهدید کنید) کودک گیج می شود و نمی داند که رفتارش مطلوب است یا نه؟

انضباط قاطعانه به معنای اینکه

هنگام بدرفتاری کودک به سرعت مداخله کنید: گاهی والدین آنقدر صبر می کنند که بدرفتاری کودک شدید شود و آنوقت مداخله می کنند که معمولا در این زمان منجر به تنبیه شدید کودک می شود.

برای مثال : وقتی در یک مهمانی کودک بیقرار می شود و حوصله اش سر می رود والدین ممکن است هیچ اقدامی نکنند، ولی زمانی که بیقراری کودک شدید می شود و جیغ و فریاد راه می اندازد شروع به تنبیه کردن او می کنند.

به موقع کودکانتان را برای انجام رفتار مناسب آموزش بدهید: رفتار مناسبی را که از کودک خود انتظار دارید به او آموزش دهید و از تشویق برای تقویت آن رفتارها استفاده کنید. با تعیین قوانین در خانه و خارج از خانه و آموزش آن به کودکان، آنان به تدریج کنترل بر رفتارهای خود را یاد می گیرند.

استفاده از انضباط قاطعانه

اصل چهارم: انتظارات از خود و کودکمان را واقع بینانه کنیم

وقتی والدین توقعات زیاد و یا زودتر از زمان لازم یا انتظار کامل بودن را از کودک خود داشته باشند، در آن صورت مشکلاتی بروز پیدا خواهد کرد.

مثلا والدینی که انتظار دارند کودکشان همیشه مودب، مرتب و شاد باشد و با آنها همکاری کند ممکن است این انتظار بر آورده نشود در این صورت باعث یاس و ناامیدی والدین شده و در رفتار با کودک دچار مشکل می شوند.

 از کودک خود انتظار نداشته باشید کامل باشد: همه کودکان اشتباه می کنند اما بیشتر اشتباهات عمدی نیستند. برای والدین مهم است که انتظارات واقع بینانه از خود نیز داشته باشند.

این نکته که شما می خواهید به عنوان یک والد تمام سعی خود را بکنید خوب است. اما تلاش برای یک پدر و مادر کامل و بی قص بودن فقط منجر به احساس ناکامی و بی کفایتی می شود.

به خود خیلی سخت نگیرید. همه افراد از طریق تجربه می آموزند که رفتار و اعمال خود را اصلاح و بهتر کنند. والد خوب بودن بدین معنی نیست که کودک بر زندگی شما تسلط داشته باشد.

 اگر می خواهید نیازها و انتظارات شخصی شما به عنوان یک بزرگسال بر آورده شود، صبور باشید، ثبات داشته باشید و در دسترس کودکتان باشید. متناسب با سن و توانش از او انتظار داشته باشید.

انتظارات از خود و کودکمان را واقع بینانه کنیم

اصل پنجم: پدرها و مادرها، از خودتان مراقبت کنید.

گاهی پدر و مادرها در روند مراقبت از کودکانشان نیازها و خواسته های اساسی خود را فراموش می کنند. وقتی نیازهای شخصی شما از نظر داشتن ارتباط با دوستان، تفریح، مطالعه و نیاز به تنها بودن در زمان های خاص بر آورده شود پدر یا مادر بودن آسانتر می شود.

حرف آخر

بیاموزیم : مراقبت، حمایت و دوست داشتن فرزندانمان را.

 

لطفا امتیاز دهید

دکتر آرش هیربد

من دکتر آرش هیربد دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و تخصص روانپزشکی را در دانشگاه شهید بهشتی گذراندم. در بیمارستان آتیه به عنوان روانپزشک و مسئول دفتر سلامت روان مشغول به کار هستم. در کلینیک هیربد به عنوان موسس و مسئول فنی و روانپزشک بزرگسال فعالیت دارم. در زمینه اختلالات خلقی، اضطرابی، وسواس ، اختلالات خواب و… می توانم به شما کمک کنم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا