اختلالات روانشناختی

شخصیت نمایشی (Histrionic personality)

اختلال شخصیت هیستریک یا نمایشی یکی از اختلالات شخصیتی خوشه B محسوب می شود. وجود حالت روانی ناپایدار یکی از ویژگی های هیستری است. از آنجا که افراد مبتلا به اختلال شخصیت چشمگیر تمایل زیادی برای جلب توجه دارند ، آنها برای انجام این خواسته از انجام کارهای غیرمعمول مانند خودکشی دریغ نمی کنند. از سوی دیگر ، اگر فرد مبتلا به این اختلال نتواند توجه و نگاه دیگران را به خود جلب کند ، دچار افسردگی و سرخوردگی می شود. بر این اساس ، می توان تشخیص داد که افراد مبتلا به اختلال شخصیت چشمگیر وابستگی زیادی به توجه و نظر دیگران دارند. در برخی موارد ، فرد هیستریک ممکن است همزمان اختلالات شخصیتی دیگری نیز داشته باشد. در این زمینه ، باید توجه داشت که یک فرد دارای اختلال شخصیت چشمگیر ، تصویری مخدوش و ناپایدار از خود و همچنین احساسات شدید ارائه می دهد. همچنین توجه و تأیید دیگران با عزت نفس این گروه از افراد گره خورده است. بر این اساس ، عزت نفس این افراد اهمیت خود را از توجه دیگران می گیرد. فرد هیستریک رفتار نامناسب و اغلب نمایشی از خود نشان می دهد تا در مرکز توجه قرار گیرد. شایان ذکر است که اختلال شخصیت چشمگیر در زنان بیشتر از مردان شایع است. این اختلال در نوجوانی و اوایل نوجوانی نیز رخ می دهد. قهرمان تئاتر رفتار خود را طوری بیان می کند که گویی نمایشنامه ای را اجرا می کند. از سوی دیگر ، شخصیت نمایشی در بیان احساسات خود بسیار اغراق آمیز است. بر این اساس ، افراد مبتلا به اختلال شخصیتی چشمگیر پس از تماشای یک فیلم غم انگیز شروع به گریه های غیرقابل کنترل و باورنکردنی می کنند.

برخی افراد تمایل دارند خودشان را به صورت بسیار شور انگیز و دراماتیک ابراز کنند.

چنانچه این تمایلات به صورت افراطی صورت گیرند, مبنای اختلال شخصیت نمایشی (Histrionic personality disorder) را تشکیل می دهند.

برای مثال فردی که به اختلال شخصیت نمایشی مبتلاست امکان دارد در مراسم ازدواج خویشاوندی دور غرق در اشک و شورو شوق شود یا در یک مهمانی , با بغل کردن فرد آشنایی به صورت مبالغه آمیز و فریادهای محبت آمیز جلب توجه کند.

اختلال دراماتیک شخصیت چیست؟

افراد مبتلا به این اختلال می خواهند به هر قیمتی در کانون توجه قرار بگیرند و توجه دیگران را ، هر کاری که انجام می دهند ، جلب کنند ، فقط برای رسیدن به این هدف. آنها آرایش خاصی دارند و یا خالکوبی های بسیار عجیبی دارند ، لباس های عجیب می پوشند و طوری رفتار می کنند که انگار در تئاتر بازی می کنند.

آنها با صدای بلند می خندند و فکر می کنند نگرش آنها نسبت به دیگران صمیمی و دوستانه و مهربان است ، اما اینطور نیست ، اگر در کانون توجه نباشند یا مورد غفلت واقع نشوند ، می توانند به خود یا دیگران آسیب برسانند.

آنها به شدت تحت تأثیر محیط و دیگران هستند و بنابراین تصمیمات فوری ، احساسی و حتی غیر منطقی می گیرند. آنها دائماً توجه ، تحریک و قدردانی دیگران را برای رسیدن به این نیاز ، اغوا و تحریک دیگران ، به ویژه از نظر جنسی ، می خواهند.

آنها نمی توانند بدون توجه دیگران زندگی کنند زیرا به غذا یا دارو نیاز دارند. با احتیاط ، آنها می توانند روابط بین فردی خوبی داشته باشند و از ارزش آنها مطمئن باشند.

رفتار شخصیت های نمایشی برای مردان و زنان کمی متفاوت است ، مردان سعی می کنند اعتماد به نفس خود را به دیگران نشان دهند ، اما نیاز و تمایل آنها برای جلب توجه کمتر از زنان نیست. آنها از ظاهر ، لباس و رفتار خود آگاهانه برای جلب توجه دیگران استفاده می کنند ، به گونه ای لباس می پوشند که بدن آنها را مشخص می کند و حتی از شوخی های نامناسب برای جلب توجه دیگران استفاده می کنند.

شخصیت نمایشی

آنچه افراد مبتلا به این اختلال را از آنهایی که هیجان پذیری مناسب نشان می دهند متمایز می سازد.

ماهیت زودگذر حالتهای هیجانی آنها و این واقعیت است که برای فریب دادن دیگران ونه نشان دادن احساسات واقعی شان, از هیجانهای افراطی استفاده می کنند.

این اختلال بیشتر در زنان تشخیص داده می شود, اما معلوم نیست آیا علت آن این است که در زنان بیشتر شایع است یا به این علت که کسانی که این برچسب را مقرر می کنند رفتارهای نمایشی را به صورت کلیشه ای زنانه می انگارند.

آنچه مردم می گویند:

من از کانون توجه بودن لذت می برم و برای اطمینان از وقوع آن  می توانم دست به هرکاری  بزنم .

به ظاهرم بیش از حد توجه دارم و سعی می کنم توجه دیگران را به خودم جلب کنم.

طوریکه گاهی رفتارم مضحک به نظر می رسد.

اطمینان خاطر, تحسین و تایید دیگران را میخواهم و چنانچه آن را به دست نیاورم عصبانی می شوم دوست دارم نیازهایم سریع و فوری ارضا شود.

با اینکه روابط سطحی دارم آن را صمیمانه تصور می کنم و به آشنایان خود با عنوان دوستان عزیز اشاره می کنم.

میزان شیوع این اختلال

میزان شیوع این اختلال حدود ۲ درصد است. با درجه شیوع بیشتر در زنان

 

سبب شناسی:

نظریه پردازان شناختی-رفتاری معتقدند افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی از فرضهای اشتباه در برخوردشان با زندگی رنج می برند.

یکی از عقاید اصلی فرد مبتلا به این اختلال این است که” من بی کفایتم و نمیتوانم خودم از پس زندگی ام برآیم” این عقیده باعث می شود که آنها فرض کنند لازم است کس دیگری را بیابند که این کاستی را جبران کند.

نحوه ای که این افراد مردم و شرایط را ارزیابی می کنند نیز خالی از دقت است و در معرض تحریف قرار دارد.

بنابراین عقاید آنها می تواند به نرخ روز از یک حالت افراطی به حالت دیگر تغییر کند.

علایم اختلال شخصیت نمایشی :

-وقتی کانون توجه نیستند ناراحت می شوند

-تعاملهای آنها با وسوسه جنسی نامناسب یا رفتار تحریک آمیز مشخص می شوند

-ابراز هیجانهای آنها به سرعت تغییر می کند و سطحی است

-برای جلب کردن توجه از ظاهر بدنی استفاده می کنند

-گفتار آنها شدیدا کلی (امپرسیونیستی) و فاقد جزییات است

-آنها خود نما و نمایشی هستند و در ابراز هیجان مبالغه می کنند

-بسیار تلقین پذیر هستند

-روابط را صمیمانه تر از آنچه واقعا هستند سوء تعبیر می کنند

شخصیت نمایشی

درمان اختلال دراماتیک یا هیستریک شخصیت

اختلال شخصیت دراماتیک با روان درمانی درمان می شود. اما در برخی موارد ، ما همچنین می توانیم داروهایی برای کاهش عوارض جانبی مانند افسردگی و اضطراب تهیه کنیم. درمان این اختلال شخصیت دشوار است زیرا افراد مبتلا به این اختلال روانی معتقدند هیچ مشکلی ندارند. همچنین اکثر افراد مبتلا به این اختلال روانی از عدم برنامه ریزی و تنبلی رنج می برند ، بنابراین تمایلی به انجام فعالیت های روزانه ندارند. در این موارد ، استراتژی ها و تمریناتی که روانشناس به این افراد ارائه می دهد ممکن است اجرا نشود. بنابراین ، روند درمان این اختلال شخصیت می تواند طولانی باشد و همکاری مراجعه کننده در این زمینه مهم است.

درمان دارویی اختلال دراماتیک شخصیت

همانطور که گفته شد ، از داروها برای اختلال شخصیت چشمگیر استفاده نمی شود. اما از آنجا که این اختلال با بسیاری از اختلالات روانی دیگر مانند افسردگی و اضطراب همراه است ، می توانیم داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد اضطراب را برای بهبود عوارض جانبی و کاهش علائم به مراجعه کننده تجویز کنیم.

روان درمانی اختلال دراماتیک شخصیت

روش های مختلفی مانند درمان شناختی-رفتاری یا CBT ، طرحواره ای و روانکاوی برای روان درمانی اختلال دراماتیک شخصیت استفاده می شود. روان درمانی توسط روانشناس انجام می شود و درمان بستگی به رویکرد روانشناس دارد. درمان شناختی-رفتاری پرکاربردترین روش درمان هیستری است. یعنی در حالی که درمان یک روانکاوی عمیق و تحلیلی است. هدف از هرگونه روان درمانی درمان همان اختلال شخصیت است. این درمان ها به دنبال آموزش روابط بین فردی مناسب به فرد است. برای انجام این کار ، آنها باید تصورات غلط یک شخص در مورد خود را شناسایی کرده و آنها را جایگزین تصورات واقعی کنند. احساسات غیر منطقی خود را کنترل کنید ؛ رفتار غلطی را که برای جلب توجه انجام می شود تغییر دهید و رفتار مناسب را جایگزین آن کنید.

لطفا امتیاز دهید

دکتر آرش هیربد

من دکتر آرش هیربد دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و تخصص روانپزشکی را در دانشگاه شهید بهشتی گذراندم. در بیمارستان آتیه به عنوان روانپزشک و مسئول دفتر سلامت روان مشغول به کار هستم. در کلینیک هیربد به عنوان موسس و مسئول فنی و روانپزشک بزرگسال فعالیت دارم. در زمینه اختلالات خلقی، اضطرابی، وسواس ، اختلالات خواب و… می توانم به شما کمک کنم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا